((Şənay))ıma ithaf

Bir yaprağın düşməsidir gözlərin;

                                       Ah ormanında.

Sevgilim...Ah sevgilim;

            Bu ayrılığın yanğınıdır.

Bəlkə bir uşaq;

     Yetişkinlik arzısıyla

                            Marağından

                                   Çaxmış qıvılcımını.

Bəlkə də bir yetişkin

                            Bir an

                                 Uşaqsı bir həvəslə

                                                Yorğunluqdan

                                                    Tutuşdurmuş əlovunu.

Səsin tilfunda titrəyib, kədərli tütərkən;

                               Doğulur yenə də o adam!

Həsrətlənirəm;

Bir siqar alışdırır o!

Ağlayıram.

Bilinməyir nədir?!

Bilənməyirəm!

Nəyəm?

       Nədən

           Bilməyirəm?!

Söndürməyir  yağan yağış da,

                                           Yanğını!

Heç bir xəbər verilişi

     Yayınlamayır ki görəsən!

Hardasan ((Şənay))ım?

Ah... hardasan?

⎕⎕⎕

Ə...əh

   Bu şeirlərdə;

       Söndürmək kimidir

                            Susuzluğu

                                    Şor su ilə!!!

Şeir:Xosrov solh konəndə(barışan)

İsfəhan: Əsgərlik